You are currently browsing the category archive for the 'เล่าเป็นภาพ' category.



เหลือง ส้ม แดง น้ำตาล เขียวเข้มกับฟ้าใส สีสวยของฤดูใบไม้ร่วงที่ทำให้ฉันหลง

ซูชิไม่ได้เป็นไรหรอก เพียงแต่กลับไปหาเจ้าของเขาแล้วต่างหาก
ตอนนี้เลยไม่ได้เลี้ยงตัวอะไร ได้แต่เลี้ยงตัวเอง

รูปนี้เพื่อนส่งมาให้จาก เบอร์ลิน เยอรมันนี
ลองดูแล้วกันว่าอะไรมันแปลกๆ ไม่แน่ใจ
เหมือนกันว่าเป็นความไม่รู้หรือเป็นความตั้งใจ …-_-”
ขอขอบคุณเด็กจิ๋วและมิคาเอลที่ส่งภาพนี้มาให้จ้า

เดินเล่นอยุ่แถววิลเลียมส์เบิร์กในวันอากาศดีๆ ที่ควรจะเป็นสปริง แดด
แรงพอๆ กับลมที่พัดกระหน่ำ เพราะงั้นที่คิดว่าจะอุ่นกลับไม่เป็นอย่างที่คิด
ไม่ใช่แต่เราเท่านั้นที่โหยหาแดด มีหลักฐานเป็นภาพอย่างที่เห็น คุณเธอ
นอนพึ่งแดดอย่างสบายใจ หลังกระจกบานใหญ่ที่ดูแล้วน่าจะเคยเป็นหน้าร้าน
มาก่อนสังเกตว่ามีความเขรอะสูง จะถ่ายรูปหรือเคาะกระจกยังไงก็ไม่มีหวั่น
แค่เหลือบตาดู แล้วก็เมินอย่างไม่แยแส ก็กำลังอุ่นสบายนี่นามายุ่งกับตูทำไม
จะว่าไปนิวยอร์คน่าจะเป็นสวรรค์ของหมา เพราะที่นี่เป้นเมืองของคนรักหมา
ไม่ว่าจะหนาว จะร้อน จะแดดออก จะฝนตกพายุเข้า หิมะท่วม เราจะเห็นคน
เดินจูงหมาหลากพันธ์ หลายขนาด หลากอายุ (นั่นรวมทั้งเจ้าของด้วย) โดย
เฉพาะหน้าหนาวเราจะสนุกกับแฟชั่นหมาได้มากเท่าๆ กับแฟชั่นของคน ร้าน
หลายๆ ร้านก็อนุญาติให้จูงหมาเข้าไปเดินได้สบายๆ ขอแค่ไม่อึหรือฉี่รดร้าน
เขาเป็นใช้ได้ เดินตามถนนถ้าหมาอึก็ต้องเก็บใส่ถุงทิ้งให้เรียบร้อย แต่แถวบ้าน
ที่อยู่ ไม่ค่อยจะเก็บกันเท่าไหร่ เวลาเดินต้องเล็งดีๆ ไม่งั้นเดี๋ยวมีเลอะ ยังไงก็
เหอะ เห็นน้องหมาหน้าตาแปลกๆ ที่นี่แล้วกลับไปตั้งใจว่าจะเลี้ยงหมากะเขาบ้าง












ความเห็นล่าสุด