อยู่นิวยอร์คมายังไม่ครบปี ย้ายบ้านอีกแล้ว หลังที่จะย้ายไปนี่เป็นหลังที่สาม
คราวนี้ย้ายออกจากแมนฮัตตันไปอยู่บรู๊คลิน สาเหตุที่ต้องย้ายก็เนื่องจาก
มีความช้าเป็นอาวุธนี่แหละ คิดช้า ทำช้า ตัดสินใจช้าเป็นคติประจำใจ

เบื่อการย้ายบ้านมาก เกลียดการเก็บของเพราะเป็นคนบ้าสมบัติ
ยิ่งบ้านอยู่ชั้น 5 ไม่มีลิฟท์ จัดว่าเป็นความทรมานอย่างยิ่ง ขนาด
เดินตัวเปล่ายังแย่ นี่เดินขนของ เดินไปได้สามรอบ ป้าเกือบจะเป็นลม
นี่ขนาดมีทั้งเพื่อนคุณแฟน แล้วก็รุ่นน้องเรามาช่วยนะเนี่ย
ต้องขอบคุณจริงๆ ไม่งั้นถ้าสองคนละก็ยิ่งกว่าเดี๊ยงแน่ๆ แต่ยังไง
ก็ยังชอบบ้านที่อยู่ในตึกเก่าๆ แบบนี้มากกว่าบ้านในตึกคอนโดใหม่ๆ
สูงๆ น่าเกลียดๆที่ขึ้นมาเกลื่อนเมือง

ย้ายไปครั้งนี้ก็คงจะอดคิดถึงแถวนี้ไม่ได้เพราะอยุู่กลางเมืองจริงๆ
ไม่งั้นเขาจะเรียกเขตที่อยู่ว่า Mid Town เหรอ ไปไหนมาไหน
สะดวกดี แต่เสียอย่างมันไม่ค่อยมีร้านเล็กๆ น่ารักๆ แต่ที่จะคิดถึง
มากเป็นพิเศษเห็นจะเป็นคุณลุงแก่ๆ ที่อยู่ตึกข้างบ้าน ทุกวันตอนเช้า
แล้วก็ตอนเย็นราวๆ ห้าโมงจะเห็นคุณลุงเดินช้าๆ จูงน้องหมาตัวเล็ก
ที่คิดว่าเป็นพันธุ์นอริช เทอร์เรีย (Norwich Terrier) มานั่งพักที่
ขั้นบันไดหน้าตึกอพาร์ทเม้นท์คุณลุง บรรดาคนเดินผ่านไป ผ่านมา
ก็จะทักทายทั้งคุณลุง ทั้งน้องหมาเป็นที่ปอบปูล่าร์สุดๆ ที่สำคัญคือ
ต้องมาเห็นสายตาน้องหมาตัวนี้ วิธีที่มองคน โอ๊ยยยยยยย ไม่รู้จะ
บรรยายยังไงรู้แต่ว่าตกหลุมรักครั้งใหญ่ มันทั้งอ้อน ทั้งโอ๊ยยยยย
บอกไม่ถูกล่ะ เอาเป็นว่าไม่ว่าใครก็ต้องรักมันล่ะ

รูปข้างล่างคืออดีตบ้านของข้าพเจ้าเอง ต้องย้ายออกซะแล้ว ตึกเทาๆ
เก่าๆ นี่ล่ะ เห็นบันไดหนีไฟสัญญลักษณ์ของเมืองนี้เขา

โต๊ะทำงานกับโต๊ะกินข้าวก็โต๊ะเดียวกัน

Conran ร้านดังจากอังกฤษขายของแต่งบ้าน เฟอร์นิเจอร์สวยๆ แวะตลอดแต่
ไม่ซื้อเพราะแพงหูตูบ ตอนเปิด Sale คนมาเข้าแถวยาวเหยียดตั้งแต่เช้าตรู่
ส่วนข้าพเจ้าก็นอนหลับอุดตุตามระเบียบ พอมาดูของดีๆ เขาก็สอยไปหมดแล้ว
เหลือแต่ของเน่าๆ ฮา

เอ็มโพเรียมเป็นซุปเปอร๋มาร๋เก็ตใกล้บ้านซื้อประจำ ความเก๋ของเขาคืออยู่
ใต้สะพานควีนส์ โบโรห์ สะพานที่เชื่อมระหว่างควีนส์กับแมนฮัตตัน ใต้ที่ว่า
เนี่ยคือใต้จริงๆ มีรถวิ่งอยุ่เหนือหัว แต่ทำข้างในออกมาหรูหราสวยงาม
นี่ขนาดมาอยู่ไกลถึงนิวยอร์คยังต้องมาซื้อของที่เอ็มโพเรี่ยม อิ อิ อิ

วันไหนอากาศดีก็เดินไปชมวิวแม่น้ำใกล้ๆ บ้าน เพลินกันไป

อีกร้านที่เป็นขาประจำคือ ร้านซุปเปอร์มาร์เก็ตญี่ปุ่น เดินไปเดี๋ยวเดียวถึง
นอกจากเครื่องปรุงอาหารญี่ปุ่นแล้ว ยังมีเบเกอร์รี่ญี่ปุ่น อย่างชีสเค้กนุ่มนิ่ม
กับขนมปังไส้ต่างๆ กินจนคุณแฟนบอกว่า ไม่อ้วนเพราะอาหารฝรั่ง ก็จะ
มาอ้วนเพราะเจ้าชีสเค้กญี่ปุ่นนี่ล่ะ…แต่แหมก็มันอร่อยนี่นา