เดินเล่นอยุ่แถววิลเลียมส์เบิร์กในวันอากาศดีๆ ที่ควรจะเป็นสปริง แดด
แรงพอๆ กับลมที่พัดกระหน่ำ เพราะงั้นที่คิดว่าจะอุ่นกลับไม่เป็นอย่างที่คิด
ไม่ใช่แต่เราเท่านั้นที่โหยหาแดด มีหลักฐานเป็นภาพอย่างที่เห็น คุณเธอ
นอนพึ่งแดดอย่างสบายใจ หลังกระจกบานใหญ่ที่ดูแล้วน่าจะเคยเป็นหน้าร้าน
มาก่อนสังเกตว่ามีความเขรอะสูง จะถ่ายรูปหรือเคาะกระจกยังไงก็ไม่มีหวั่น
แค่เหลือบตาดู แล้วก็เมินอย่างไม่แยแส ก็กำลังอุ่นสบายนี่นามายุ่งกับตูทำไม
จะว่าไปนิวยอร์คน่าจะเป็นสวรรค์ของหมา เพราะที่นี่เป้นเมืองของคนรักหมา
ไม่ว่าจะหนาว จะร้อน จะแดดออก จะฝนตกพายุเข้า หิมะท่วม เราจะเห็นคน
เดินจูงหมาหลากพันธ์ หลายขนาด หลากอายุ (นั่นรวมทั้งเจ้าของด้วย) โดย
เฉพาะหน้าหนาวเราจะสนุกกับแฟชั่นหมาได้มากเท่าๆ กับแฟชั่นของคน ร้าน
หลายๆ ร้านก็อนุญาติให้จูงหมาเข้าไปเดินได้สบายๆ ขอแค่ไม่อึหรือฉี่รดร้าน
เขาเป็นใช้ได้ เดินตามถนนถ้าหมาอึก็ต้องเก็บใส่ถุงทิ้งให้เรียบร้อย แต่แถวบ้าน
ที่อยู่ ไม่ค่อยจะเก็บกันเท่าไหร่ เวลาเดินต้องเล็งดีๆ ไม่งั้นเดี๋ยวมีเลอะ ยังไงก็
เหอะ เห็นน้องหมาหน้าตาแปลกๆ ที่นี่แล้วกลับไปตั้งใจว่าจะเลี้ยงหมากะเขาบ้าง


4 comments
Comments feed for this article
เมษายน 9, 2008 ที่ 5:00 am
อาโออิ
ภาพน่ารักดีค่ะ ดูหมาตัวนี้มีความสุขเชียว พ่อของอุ๊ก็ชอบจูงหมาไปเดินออกกำลังตอนเช้าเหมือนกันค่ะ…
เมษายน 11, 2008 ที่ 5:13 am
aom
ฝรั่งแถวบ้านพี่แนนไม่เก็บอึหมาเหรอ
ต้องเคยมาเมืองไทยแน่ๆ
เลยติดนิสัยแย่ๆ ไปด้วย 5555
เมษายน 15, 2008 ที่ 1:12 am
profish
อืม…ดีจัง อะไรแย่ๆก็ยกให้คนไทยหมด เลยเหรอคุณaom
เมษายน 19, 2008 ที่ 5:09 pm
พี่รัตน์
เฮ้อ…คิดถึงนิ้วโยก…
(พี่เข้ามาอ่านบล็อกแนนทีไร บ่นอย่างงี้ทุกที อิอิ)
ตอนอยู่ที่นั่น พี่ชอบดูหมาชาวบ้านที่มาวิ่งเล่นใน dog run
โดยเฉพาะที่ washington square park เพราะอยู่ตรงโรงเรียน
ดูเพลินมั่กๆ แถมบางทียังได้มั่วนิ่มเล่นกับน้องหมาของชาวบ้านด้วย