You are currently browsing the monthly archive for เมษายน, 2008.
ช่วงนี้นิวยอร์คอากาศดี แดดออกจ้าอุ่นกำลังได้ที่
ต้นไม้ดอกไม้แข่งกันบานสมกับเป็นสปริง อากาศ
อย่างนี้เองที่ทำให้เกิดอาการคันอยากออกจากบ้าน
ตลอดเวลา งานการไม่เป็นอันทำ แค่ออกไปเดินเรื่อยๆ
เปื่อยๆ ก็สุขใจ อยุ่ที่นี่เดินเยอะมากเมื่อเทียบกับตอน
อยู่กรุงเทพ และเพราะเจ้าเดินมาราธอนนี่แหละที่เป็นตัว
ช่วยให้ไม่อ้วนจากการกินเยอะเกินขนาด
เสาร์นี้มีคอนเสิร์ตของวง Elbow ที่ Webster hall อยากดูจัง
แต่ยังไม่รู้ว่าจะได้ดูหรือเปล่า อาจจะต้องเสี่ยงดวงพึ่งตั๋วผีเอา
Elbow มาจากแมนเชสเตอร์ เมืองฟุตบอลขวัญใจคนไทย
ลองเอาเพลง “Not a Job” จากอัลบั้ม Cast of Thousands
อัลบั้มที่สองของเขามาแบ่งกันฟัง ตอนนี้พวกเขาเพิ่งออกอัลบั้ม
ใหม่ที่ชื่อว่า The Seldom Seen Kid เพิ่งลองฟังไปเพลงเดียว
เหมือนกัน เดี๋ยวถ้าได้ไปดูคอนเสิร์ตแล้วยังไงจะมาเล่าให้ฟัง
ไปงานโอเพนนิ่งปาร์ตี้ของ อลิซเบธ เพย์ตัน (Elizabeth Peyton)
ที่แกวิน บราวน์แกเลอรี่เป็นไปตามคาด ผู้คนมาจนล้นทะลักออกมา
ยืนดื่มกันบนฟุตบาท มีทั้งคนรู้จักที่ไม่เจอกันมานาน คนใหม่ๆที่เพิ่งรู้จัก
หรือคนไม่รู้จักแต่เห็นหน้าตามนิตยสารดังอย่างโว้ค คนที่แต่งตัวตามสบาย
ไปจนถึงคนที่แต่งตัวหลุดโลก งานของอลิซเบธเป็นที่ชื่นชอบของคนทุกรูปแบบ
เธอคือคนที่ทำให้งานวาดภาพแนว Portraitซึ่งในช่วงยุค 90 (ที่เต็มไปด้วย
ศิลปินแนวคอนเซ็ปต์ช่วล และมินิมอลลิสต์) ถือว่าเป็นงานศิลปะที่ตายไปแล้ว
กลับมามีชิวิตอีกครั้ง และเป็นการกลับมามีชีวิตที่มีชีวิตชีวามากกว่า
เดิมเสียด้วยซ้ำ โชว์ครั้งนี้เป็นโชว์ล่าสุดของเธอที่นิวยอร์ค มีทั้งงานเพ้นท์
สีน้ำมันและงานดรออิ้ง
ใครเคยเห็นโฆษณา MacBook Air ต้องเคยได้ยินเพลงน่ารักของ Yael Naim
นักร้องสาวเชื้อสายอิสราเอลที่มี่ถิ่นฐานอยู่ที่ฝรั่งเศส ฟังแล้วแอบคิดถึง Feist นิดหน่อย
แต่ชอบ เนื้อเพลงก็น่ารักเลยเอามาฝากกัน ที่ชอบอีกเพลงคือเขาเอาเพลง Toxic
ของบริทนี่ย์ มาทำใหม่ซะเพราะแบบเย็นๆ ชิลด์ๆ แจ๋วดี ลองหาฟังกันดูก็แล้วกัน
New Soul by Yael Naim
I’m a new soul I came to this strange world
hoping I could learn a bit about how to give and take.
But since I came here
Felt the joy and the fear
Finding myself making every possible mistake
La-la-la-la-la-la-la-la…
I’m a young soul in this very strange world
hoping I could learn a bit about what is true and fake.
But why all this hate?
Try to communicate.
Finding trust and love is not always easy to make.
La-la-la-la-la-la-la-la…
This is a happy end cause’ you don’t understand everything
you have done why is everything so wrong
This is a happy end come and give me your hand I’ll take your far away.
[Refrain]:
I’m a new soul I came to this strange world
hoping I could learn a bit about how to give and take
But since I came here felt the joy and the fear
finding myself making every possible mistake
La-la-la-la-la-la-la-la…
La-la-la-la-la-la-la-la-la-la…
“i read it some where
how important it is in life
not necessarily to be strong
but to feel strong”
เห็นประโยคนี้จากหนังเรื่อง Into The Wild แล้วนึกถึงน้องที่่รู้จักกันมานานคนนึง
ที่กำลังต่อสู้กับอุปสรรคที่เข้ามาในชีวิต ที่เข้ามาสร้างความผิดหวัง เสียใจ จนบางครั้ง
ดูเหมือนไม่มีวันจบสิ้น
บางครั้งการเผชิญกับปัญหาที่เข้ามาในชีวิตก็ช่วยให้เรารู้จักตัวตนของเราและคนใกล้ตัว
มากยิ่งขึ้น แต่บางครั้งปัญหากลับทำให้เราสับสน สงสัยว่าที่จริงแล้วเรากำลังทำอะไร
เราเป็นใครและเราต้องการอะไร เหมือนที่เกิดขึ้นกับ คริสโตเฟอร์ แมคแคนด์เลสส์
(Christopher McCandless) เด็กหนุ่มที่มาจากครอบครัวที่มีฐานะดีมีทุกอย่างตาม
มาตรฐานของสังคม โดยไม่รู้ว่าเบื้องหลังของภาพที่เหมือนจะสมบูรณ์แบบนั้น
คือปัญหาครอบครัวที่สั่งสมมานานนับปี ทำให้เขาตัดสินทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง
แล้วออกเดินทางทั่วอเมริกา ด้วยความหวังว่า เขาจะค้นพบตัวตนและความต้องการ
ของตัวเอง
เดินเล่นอยุ่แถววิลเลียมส์เบิร์กในวันอากาศดีๆ ที่ควรจะเป็นสปริง แดด
แรงพอๆ กับลมที่พัดกระหน่ำ เพราะงั้นที่คิดว่าจะอุ่นกลับไม่เป็นอย่างที่คิด
ไม่ใช่แต่เราเท่านั้นที่โหยหาแดด มีหลักฐานเป็นภาพอย่างที่เห็น คุณเธอ
นอนพึ่งแดดอย่างสบายใจ หลังกระจกบานใหญ่ที่ดูแล้วน่าจะเคยเป็นหน้าร้าน
มาก่อนสังเกตว่ามีความเขรอะสูง จะถ่ายรูปหรือเคาะกระจกยังไงก็ไม่มีหวั่น
แค่เหลือบตาดู แล้วก็เมินอย่างไม่แยแส ก็กำลังอุ่นสบายนี่นามายุ่งกับตูทำไม
จะว่าไปนิวยอร์คน่าจะเป็นสวรรค์ของหมา เพราะที่นี่เป้นเมืองของคนรักหมา
ไม่ว่าจะหนาว จะร้อน จะแดดออก จะฝนตกพายุเข้า หิมะท่วม เราจะเห็นคน
เดินจูงหมาหลากพันธ์ หลายขนาด หลากอายุ (นั่นรวมทั้งเจ้าของด้วย) โดย
เฉพาะหน้าหนาวเราจะสนุกกับแฟชั่นหมาได้มากเท่าๆ กับแฟชั่นของคน ร้าน
หลายๆ ร้านก็อนุญาติให้จูงหมาเข้าไปเดินได้สบายๆ ขอแค่ไม่อึหรือฉี่รดร้าน
เขาเป็นใช้ได้ เดินตามถนนถ้าหมาอึก็ต้องเก็บใส่ถุงทิ้งให้เรียบร้อย แต่แถวบ้าน
ที่อยู่ ไม่ค่อยจะเก็บกันเท่าไหร่ เวลาเดินต้องเล็งดีๆ ไม่งั้นเดี๋ยวมีเลอะ ยังไงก็
เหอะ เห็นน้องหมาหน้าตาแปลกๆ ที่นี่แล้วกลับไปตั้งใจว่าจะเลี้ยงหมากะเขาบ้าง
ความเห็นล่าสุด