You are currently browsing the monthly archive for พฤศจิกายน 2007.
อีกไม่กี่ชั่วโมงก้จะเดินทางแล้ว ยุ่งขิงตั้งแต่เช้า
เพราะตาดันมาบวมตุ่ยไปหนึ่งข้าง เดือดร้อนต้องไปหาหมอแต่เช้า
บอกหมอว่าต้องเดินทางไกล เลยได้ยากินมาตุนไว้ถุงโต ยังไม่นับยาหยอด
ยาทา อีกต่างหาก จ่ายค่ายาไปพันกว่าบาท สบายใจสบายกายแต่กระเป๋าแฟ่บ
ไปตามระเบียบ หมอยังกำชับกำชาอีกว่า ห้ามใส่คอนแทคเลนซ์อย่างน้อย
อีกหนึ่งอาทิตย์ เฮ้อ ถ้าทำเลซิกไปตั้งแต่ตอนนั้นคงไม่ยุ่งอย่างนี้หรอก
คุ้ยแว่นเก่าสมัยดึกดำบรรพ์ที่เอาไว้ใส่อยู่บ้านมาออกงาน ทำไงได้ล่ะ
ไม่มีทางเลือก
ทุกครั้งที่เดินทางไกลจะรู้สึกมหัศจรรย์ทุกครั้งที่เครื่องบินลงจอด เราจะไป
อยู่ในสถานที่ใหม่ วัฒนธรรมใหม่ๆ เมืองใหม่ๆ ผู้คนใหม่ๆ ทั้งๆ ที่
ก่อนหน้านี้แค่ 17 ชั่วโมงเรายังเดินป้วนเปี้ยนอยู่บนแผ่นดินที่คุ้นเคย
นี่ก็เป็นอีกหนึ่งในหลายๆ อย่างที่ทำให้ฉันชอบการเดินทาง แล้ว
เดี๋ยวเจอกันนะจีะ
ช่วงไม่กี่วันก่อนเดินทางจะเป็นช่วงที่ยุ่งที่สุด และลืมเก่งที่สุด
ทั้งๆ ที่รู้ ทั้งๆ ที่จดไว้ว่าต้องซื้อ ต้องทำอะไรบ้าง ยังไม่วายลืม
ทำให้รู้สึกว่าอยากจะแบ่งภาคตัวเองออกเป็นหลายๆ คน จะได้
ทำทุกอย่างได้ในเวลาเดียวกัน
คุณแฟนไปเดินเล่นหาข้าวกินที่เยาวราชกับเพื่อน ซื้อน้ำส้มเช้งมาฝาก
แถมถ่ายรูปนี้มาให้ดู ถูกใจกับสีสันของป้ายแบบนี้มากๆ ไม่รู้ว่า
“แป๊ะยิ้ม” ทำเองหรือเปล่า อยากบอกว่า ชอบจริงๆ แจ๋วพอๆ
กับน้ำส้มเช้งเลยค่ะแป๊ะ
เปลี่ยนลุคใหม่เล็กน้อยให้เข้ากับบรรยากาศ
1 อาทิตย์กับอีกนิด ก็ต้องบินไปสู้หนาวไกลถึงนิวยอร์ค
ยังไม่เข็ดกับครั้งที่แล้ว ที่ไปผจญหนาว -8 องศาเซลเซียส
เดินเป็นกะเหรี่ยงขี้มูกยืดอยู่แถว อีสต์วิลเลจ (East Village)
เสื้อผ้ามีกี่ตัวขนมาใส่ร่วมกันหมด ไม่รู้ดูเดิ้นเป็นสไตล์
Layers เหมือนที่คนวงการแฟชั่นเขาเรียกกันหรือเปล่า
รูู้้แค่ว่ามันอุ่นดี ถึงจะอุ่นไม่พอก็เถอะ จะต้องเตรียมตัว
แต่ยังไม่ได้ทำอะไรเพราะมัวแต่เตรียมใจ เอาใหม่ตั้งใจ
จะใช้วันให้คุ้มค่านั่งวางแผนตั้งแต่เมื่อคืนว่า วันนี้จะต้อง
ทำอะไรบ้าง อย่างแรกคือไปทำใบขับขี่สากลกันตั้งแต่เช้า
ตื่นกันตั้งแต่เก้าโมงกว่าจะออกจากบ้านก็ปาเข้าไป 11 โมง
ไปถึงก็ต้องยืนเด๋อเพราะไม่เช็คเรื่องเอกสาร คิดว่ามีแค่ใบขับขี่
ก็ทำได้ ทั้งๆ ที่รายการเขายาวเป็นหางว่าว
สุดท้ายก็ต้องซมซานไปกินข้าวมันไก่เจ้าอร่อยแถวโรงหนังมงคลรามาแทน
ข้าวมันหอมอร่อยมาก เนื้อไก่ก็ไม่แห้ง น้ำจิ้มสุดยอด ส่วนน้ำซุบก็เยี่ยม อิ่ม
ท้้องแล้วจะแวะชมหนังควบสักรอบก็สามารถทำได้ จ่ายเงินทีเดียวได้ดูสองเรื่องซ้อน
คุ้มสุดๆ
เสียดายที่ต้องทิ้งเวนิซไว้ข้างหลัง แผนของเราคือนั่งรถไฟไปโรมหรือโรมาผ่านกลางทัสคานี วาดหวังว่าจะเห็นทุ่งหญ้าสีเขียวและวิวทิวทัศน์ที่ทำใ้หทัสคานีดังไปทั่วโลก แต่อากาศไม่เป็นใจพายุเจ้ากรรมยังคงวนเวียนอยู่ในอิตาลีส่งผลให้ฟ้าครึ้ม สลับกับฝนตกตลอดเส้นทางจนถึงโรม สิ่งแรกที่เห็นทันทีที่รถไฟเข้าเขตโรมก็คือ เสาโทรทัศน์นับพัน โด่ง เด้ง เอียงบ้าง ตรงบ้าง ไร้ระเบียบอยู่บนหลังคาตึกต่างๆ พรืดไปจนสุดสายตา ไม่เคยเห็นที่ไหนมีเยอะขนาดนี้มาก่อน กว่าจะไปถึงโรงแรมก็เย็นย่ำ เรื่องผจญภัยขอผลัดไปเป็นพรุ่งนี้เช้าแล้วกัน
อิ่มหนำกับการนอนและอาหารเช้าที่ดีที่สุดในทริปอิตาลี ภารกิจวันนี้คือ เดินชมเมืองและหา gelato สุดอร่อยกิน
จากการค้นคว้าเขาว่า gelato ที่อร่อยที่สุดในอิตาลีอยู่ที่โรมนี่เอง ไม่รู้จริงรึเปล่า ต้องพิสูจน์
มาลุยฝนอัพเดทงานศิลปะกันต่อดีกว่า
รูปทางซ้ายมือที่เห็นเป็นกล่องแล้วมีเสื้อแขวน เป็นงานของ คริสติน ฮิลล์ (Christine Hill) ชื่องาน Home office trunk Show ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโชว์ของเธอที่ชื่อว่า Home Office พูดง่ายๆ ก็คือเธอยกออฟฟิศเข้าไปไว้ในแกลเลอรี่ แล้วตัวศิลปินเองก็จะนั่งทำงานอยู่ที่นั่นเพื่อบริหารบริษัท Volksboutique ซึ่งทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของโชว์ด้วย
ส่วนภาพข้างขวาเป็นงานของเทรซี่ อีมิน (Tracy Emin) เป็นศิลปินหญิงคนที่สองต่อจาก ราเชล ไวท์รีด (Rachel Whiteread) ที่ได้เป็นตัวแทนของประเทศอังกฤษในงานเวนิซเบียนนาเล่ เทรซี่จัดว่าเป็นศิลปินหญิงที่ทำงานแรงอีกคนหนึ่ง โชว์ครั้งนี้มีทั้งงานประติมากรรม สีน้ำ นีออนดัด(อย่างที่เห็นในภาพ) ไปจนถึงงานปักเป็นภาพ เท่าที่รู้มาตอนนี้ MOMA (Museum of Modern Art) นิวยอร์คจองงานเธอไว้แล้วครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งเธอบอกว่าจะเก็บไว้เอง…
นี่เป็นเพียงแค่ส่วนเล็กกระจิ๋วหลิวของเวนิซเบียนนาเล่เท่านั้น เดินดุภายในวันเดียวเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ แต่ปวดหัวสิ้นดี ครั้งหน้าถ้ามีโอกาสไปอีก จะให้เวลามากกว่านี้สัญญากับตัวเองไว้ว่างั้น
วันนี้ต้องรีบไปดูงานต่อที่ Museo Fortuny ชื่องาน Art Tempo ที่เพื่อนที่เยอรมันย้ำนักย้ำหนาว่าพลาดไม่ได้
หลังจากไปล่องเรือเมล์ตามคลองที่เวนิซ
เดินข้ามสะพานจนน่องปูด ดูงานศิลปะจนสมองโต
อิ่มจนพุงปลิ้น มีความสุข แต่ติดใจสงสัยเรื่องของเมืองนี้
เป็นคำถามที่คาใจตลอดทริป กลับมาเลยรีบค้นคว้าได้ความว่า
Read the rest of this entry »
ความเห็นล่าสุด