You are currently browsing the monthly archive for กันยายน, 2007.
ขอแว่บไปเติมพลัง เพิ่มดัชนีความสุขให้กับตัวเอง(อันนี้จำคำคนอื่นมาพูด)
ตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้เดินทางครั้งใหม่ พบเจอผู้คน สถานที่แปลกตา
วัฒนธรรมที่แตกต่าง ก็อย่างที่เขาบอกนั่นแหละว่า
การเดินทางไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากแต่ประสบการณ์ระหว่างนั้นต่างหาก
ที่ทำให้การเดินทางนั้นๆ มีคุณค่า
แล้วเดี๋ยวก็กลับมาเจอกัน
ขับรถฝ่าสายฝนที่ตกหนักข้่มกรุงเทพ จากแจ้งวัฒนะไปสาทร
อาจจะเป็นเพราะเป็นวันอาทิตย์ รถบนทางด่วนน้อยกว่าที่เคย
ชอบจังขับรถในวันฝนตกแบบนี้ มีเวลามองข้างทาง
ตึกสูงของกรุงเทพถูกฝนปกคลุมทุกอย่างด้วยความเปียกแฉะสีเทา
มองเห็นเป็นเงาสีเทาอ่อน เข้มสลับกัน ดูสงบอย่างไม่น่าเชื่อ
ไม่มีเสียงของความวุ่นวาย ด้ยินแต่เสียงเม็ดฝนนับล้านตกกระทบรถ
กรุงเทพฯ วันนี้ ดูดีอย่างบอกไม่ถูก
วันก่อนตื่นเช้าผิดปกติ นอนต่อก็ไม่หลับ
อีกทั้งเบื่อการนอนกระสับกระส่ายไปมา
ตัดสินใจลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน
เช้าซะจนยังเหลือเวลาอีกเกือบ 2 ชั่วโมงกว่าเพื่อนๆ จะเข้างาน
ตัดสินใจแวะเข้าร้านกาแฟที่ดูเหมือนมีสาขาเยอะที่สุดในโลกใกล้ๆ ที่ทำงาน
สั่งชาร้อนมาแกล้มสโคนคว้า Bioscope มากลั้วสายตาหลังจากที่ไม่ได้อ่านมานาน
มีเสียงพูดคุยเป็นแบคกราวด์ รู้สึกได้ถึงความสงบที่ห่อหุ้มตัว
เหมือนทุกอย่างในร่างกายดำเนินไปแบบนุ่มนวล
ไม่รีบร้อน ไม่ดิ้นรน มีความสุขกับสิ่งธรรมดาๆ ที่อยู่ตรงหน้า
เท่านี้ก็สุขใจยิ่งกว่าที่เคยมี
อารมณ์ดีแบบสุด ค่อยๆ เดินไปทำงาน
รู้สึกแข็งแรง พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับอีกวันไม่ว่ามันจะมาในรูปแบบไหน
อืม…….อยากให้เป็นแบบนี้ทุกวันจัง…………………………..
พอทุกอย่างพร้อมแล้ว ก็มาถึงเรื่องที่ท้าทายแล้วล่ะค่ะ เก็บของใส่กระเป๋านี่แหละ โดยเฉพาะสำหรับคนที่แบกเป้ของทุกชิ้นถ้าเป็นของที่ใช้ได้แบบสารพัดประโยชน์อย่างผ้าขาวม้าได้ก็จะดี
สมัยก่อนโน้นก็แบกเป้กะเขาเหมือนกัน แต่เนื่องจากร่างกายที่แข็งแรงมากกกกกกกกกกกก จากการออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอปีละครั้ง ก็เลยขอมาลากกระเป๋าแค่ใบเดี่ยวๆ ใบเดียวก็พอ แล้วใครจะว่าป้าก็ไม่สนขอเก็บแรงไว้เดินเที่ยวดีกว่า
ข้อมูลเรื่องเที่ยวแบบโดดๆ
ขั้นตอนนี้ มันสุดๆ ปวดหัวสุดๆ เพราะเต็มไปด้วยข้อมูล ข้อมูล และข้อมูล อินเตอร์เน็ตช่วยเราสบายขึ้นเยอะ แค่ ‘Google’ คำที่เราต้องการหา ข้อมูลก็ขึ้นมาเยอะแยะ ทีนี้ก็อยู่ที่วิจารณญาณเราแล้วล่ะ ว่าเราจะเลือกอ่านและเก็บข้อมูลจากเว็บไหน บางครั้งก็ทำเอามึนตึ๊บไปเหมือนกัน
มีเรื่องให้ได้เดินทางไกลอีกแล้ว ครั้งนี้อาศัยบารมีของคนใกล้ตัวต้องไปทำงาน ก็เลยถือโอกาสเกาะตามไปด้วย
การเตรียมตัวก่อนการเดินทางเป็นช่วงที่ท้าทายไม่น้อยกว่าการเดินทางไปในดินแดนต่างชาติ ต่างภาษา ต่างวัฒนธรรมเลย การเตรียมตัวที่ดีมักจะทำให้เรามั่นใจและสบายใจ บางคนอาจจะชอบวางแผนแบบลงรายละเอียด วันนี้ต้องไปโน่นไปนี่ไปให้ครบ แต่ฉันเป็นแบบสบายๆ จองไว้คร่าวๆ ที่เหลือค่อยไปเปลี่ยนแผนเอาเฉพาะหน้า ชอบที่ไหนก็อยู่นานหน่อย ไม่รีบ….ไม่รีบ ก็เราไปพักผ่อนกันนี่นา
เตรียวตัวขอ Visa (แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว)
มีบางช่วงที่รู้สึกอารมณ์ไม่ดี เครียดเหมือนสมองเป็นเชือกที่บิดเป็นเกลียวจนตึง รู้สึกพร้อมจะขาดผึงได้ตลอดเวลา เดินไปไหนเจอคนข้างหน้าเดินช้าก็โกรธ นึกว่าเขาอยู่ในใจ ขับรถก็ร้อนรน สงสัยตัวเองอยู่เหมือนกันว่าจะรีบไปไหนเหรอ สุดท้ายแล้วก็โกรธแม้กระทั่งตัวเอง บางครั้งก็เกิดอาการจิตตกอย่างไม่มีสาเหตุ เก็บกดจนต้องตะโกนออกมาดังๆ
ตกใจกับตัวเองจนต้องตั้งสติ พร้อมทั้งปลอบตัวเองให้สงบ นี่เกิดอะไรขึ้นกับเรากันแน่ Read the rest of this entry »
ไม่ได้มีความเชี่ยวชาญอะไรเรื่องศิลปะมากมาย และไม่คิดว่าจะมาวิเคราะห์หรือวิจารณ์
ผลงานของใครอีกด้วยแต่ว่าชอบดูและมีโอกาส ก็เอาเป็นว่าเวลาเจออะไรที่น่าสนใจ
หรือชอบงานเขาก็จะมาเล่าสู่กันฟังเนอะ เมื่อครั้งไม่นานมานี้ได้ไปเหยียบนิวยอร์คกับเขาบ้างก็เหมือนเวลามีโอกาสไปเมืองใหญ่ทั้งหลาย ทริปที่ขาดไม่ได้คือการเดินเข้าเดินออกมิวเซียมเป็นว่าเล่นจนสมองโอเวอร์โหลด มิวเซียมดังๆ ของนิวยอร์เราก็คงไม่ต้องพูดถึง เพราะใครๆ ก็รู้จัก แต่ที่สนุกคือการเดินเข้าเดินออกอาร์ทแกลเลอรี่เล็กๆ ที่เรียงรายกันเป็นแถว
ครั้งนั้นมีโอกาสไปร่วมงาน Opening ของ Rob Pruitt ที่ Gavin Brown’s Enterprise แกลเลอรี่ที่ออกมาตั้งโดดเดี่ยวแถว กรีนนิช
เห็นงานของ Rob ก็ตกหลุมรักเสน่ห์งานของเขาทันที ลองค้นหาประวัติของเขาทันทีที่ทีโอกาส เขาอยู่ในวงการศิลปะมานานผ่านร้อนผ่านหนาวมาก็เยอะ ช่วงปี 1992 Rob และผู้ร่วมงานของเขา Jack Early กับงานชุด “Red Black Green Red White and Blue Project” โดนกล่าวหาว่าเหยียดผิว ทำให้เขาตกต่ำจนแทบจะหายไปจากวงการศิลปะ แต่เขาก็กลับมาอีกครั้งกับ “Cocain Buffet” ก็เป็นอย่างที่ชื่อบอกนั่นแหละค่ะ ทำอย่างนั้นเลยในแกลเลอรี และดูเหมือนจะเป็นแนวทางหนึ่งที่เขายึดถือทำมาเรื่อยๆ กับอีกหลายโปรเจ็คต์ ทำให้เขาเข้าสู่กระแส Main Stream อย่างรวดเร็ว จนปี 2001 เขากลับมาอีกครั้งกับโปรเจคต์ที่ดูเหมือนกลายเป็นแบรนด์ของเขาไปอย่าง “Panda” ที่เขาทำทั้ง Painting, Istallations ที่จัดแกลเลอรี ให้มีสภาพแวดล้อมเหมือนหมีแพนด้าอยู่ มีต้นไผ่ และมีหมีแพนด้า (ของปลอมนะจ๊ะ) Read the rest of this entry »
หลายครั้งที่ซื้อของเพราะความชอบเพียงอย่างเดียว
พยายามอย่างหนักที่จะควบคุมความอยากมี อยากได้ แต่ผลก็เป็นอย่างที่เห็น…….
ก่อนซื้อเหมือนโดนมนต์สะกด กลับมาบ้านทีไร ถามตัวเองทุกทีว่า “ซื้อมาได้ไงว่ะตู” Read the rest of this entry »
ความเห็นล่าสุด